> Fotolog

De mooie lussen

Ze heeft het mooiste handschrift dat ik ooit zag.
Prachtige lussen, die ze met een krijtje op het bord tekende. Soms als ik tegenwoordig mijn haastig opgekalkte hanenpoten niet kan lezen, denk ik even aan haar mooie letters. Mejuffrouw Boswinkel heette ze, en ze was mijn onderwijzeres in de eerste klas van de lagere school in Hengelo.

Toen was ze voor mij, een jongetje van nog maar net vijf, een soort van leeftijdsloos. Volwassenen waren "groot" en dat moest je als jongetje zo snel mogelijk ook zien te worden. Zo snel ik rekenen kon, probeerde ik na te gaan hoe oud ik zou zijn als het jaar 2000 was aangebroken. Het jaar waarin vliegende autoos door de lucht zouden zweven, van wolkenkrabber naar wolkenkrabber. Het jaar waarin ik definitief groot zou zijn.

Ik was het soort kind dat bij elk vliegtuig dat overkwam, dacht: "Ik wil mee".
Een dromer.

Deze week kreeg ik een mailtje van mejuffrouw Boswinkel. Ze omschrijft zichzelf als "oud, erg oud", maar enige zelfspot is haar niet vreemd, vermoed ik. Via dit weblog volgt ze me, op afstand.
Ik vind het bijna ongelooflijk dat ze zich mij nog kan herinneren, na bijna veertig jaar en al die honderden andere kinderen die na mij moeten zijn gekomen - en dat heb ik haar ook geschreven.

Kinderen die allemaal de prachtige letters op het schoolbord zagen verschijnen van mejuffrouw Boswinkel.

Foto uit een overzichtelijke tijd

Ik kan er geen genoeg van krijgen: kleurenbeelden van honderd jaar geleden. Autochrome heette het proces toen en het werd door de gebroeders Lumiere bedacht. Fotografie was toen nog geen snapshot, geen flits die de werkelijkheid vastgreep, maar een langzaam en weloverwogen proces.
Voor een portretfoto poseerde je.



Gelukkig waren er destijds ook al verzamelaars. Albert Kahn legde een onafzienbare collectie aan van fotografisch materiaal uit de hele wereld.
En natuurlijk zit Nederland er ook bij, in klederdracht.

Beelden uit een tijd dat het buitenland nog ver weg en de wereld nog overzichtelijk was.

Er is overigens een prachtig boek over de verzameling van Albert Kahn.

Manager annex barman

Dick Konings. Interimmanager.

Zocht een opvallende foto voor op zijn cv en wilde onder meer benadrukken dat hij vroeger barman is geweest. En dat zijn huidge baan daar soms wel iets van weg heeft...

A la campagne

Ben een week in de Dordogne geweest, bij vrienden met een enorm oud huis. Een deel van de (nieuwe) aanbouw wordt nu geschikt gemaakt voor de verhuur en dus moet er een website komen. Met een foto van alle kanten, waarvoor ik een weekje onbekommerd met zo ongeveer de gehele fotostudio in de auto naar Beynac ben afgereisd.

Het was er geweldig. Niet echt zwemweer, maar als de paaszon scheen, was het er behoorlijk uit te houden. Vooral met een omeletje en een truffeltje.

Dus mocht u binnenkort een huisje zoeken...

Huisje in de Dordogne

Een interieurfoto is sowieso al mooi om te maken. Het onderwerp staat stil, niemand kan aanwijzingen geven en zodra het stofzuigen is gebeurd...begint het schuiven met de lampen. Een beetje meer zus. Een beetje minder zo. Mooi, langzaam werk, waarbij alleen het resultaat telt.

En dan nog in de Dordogne ook. (Zie boven)

Kiss the salty air

Alleen in Haarlem

Optreden

'Wat is je beste foto ever?'